[eng below]
Kilka miesięcy temu mój sześcioletni brat zapytał, kiedy będzie wojna. Jego dzień składa się z przedszkola, budowania tajnych baz z nieużywanego materaca i koców, kolorowania Pokemonów i okazjonalnej bitwy na poduszki, żeby odwlec mycie zębów. Umie już pokazać Polskę na mapie świata i wie, kim był Hitler. Ale nie czytamy mu z rodzicami wiadomości politycznych przed snem, więc trochę się zdziwiłam, że o to zapytał.
Miśku, jaka wojna? (wchodzę w rolę starszej siostry) Nie minęło nawet sto lat od II wojny światowej, wszyscy ją pamiętają, była straszna, nikt nie chce powtórki. No i są różne umowy między państwami, żeby się wzajemnie chronić, więc nie martw się, jesteśmy bezpieczni. Chcesz jeszcze poskakać na trampolinie?
Bawiliśmy się dalej i nie wracaliśmy do tematu. Dzieci z Ukrainy też się dalej bawią (obserwuję je, gdy jedziemy razem pociągiem i zastanawiam się, czy też zadały wcześniej to pytanie swoim bliskim). Ale poczucie bezpieczeństwa straciły ponad miesiąc temu. Życie ich, ich rodzin i każdego mieszkańca Ukrainy naznaczyła wojna, która nie powinna się wydarzyć.
Od miesiąca w Fundacji Banina organizujemy lekcje polskiego dla uchodźców w Lublinie (zgłosiło się prawie 1000 osób, uczy się już ponad 500), prowadzimy zajęcia dla podopiecznych Domu Dziecka ewakuowanego do Kawęczynka, angażujemy ukraińskie dzieci i młodzież w trwające warsztaty artystyczne. Pracujemy nad uruchomieniem punktu informacyjnego w Zwierzyńcu. Chcemy także pomóc uchodźcom zostającym w Zamościu w znalezieniu pracy. W wakacje co roku prowadzimy obóz teatralny - już planujemy, jak dopasować go do potrzeb młodzieży ukraińskiej.
Jeśli uważasz, że nasze działania są ważne i potrzebne, bądź dobrą duszką i zostaw dobrą dyszkę - tyle wystarczy, by np. kolejny ukraiński uczeń dostał podręcznik i długopis i mógł uczyć się polskiego. Może wkrótce spotkam się na przystanku z jedną z osób, dla których organizujemy zajęcia, a jak zapytam, czy autobus już odjechał, pewnie będzie już wiedziała, jak powiedzieć, że niestety, odjechał, ale w taką piękną pogodę to spacer będzie przyjemnością. To nie będzie zmarnowana dyszka.
/Natalia Dziedzic (wiceprezes zarządu) i zespół Fundacji Banina
we współpracy z:
Kołem Glottodydaktyków KUL
szkołą językową Co ludzie powiedzą?
Lubelską Szkołą Języków Obcych
Best Centrum Językowe
**********
A few months ago, my six-year-old brother asked me when the war would start. His day consists of going to the kindergarten, building blanket bases, colouring Pokémons and having occasional pillow fights to delay the toothbrush time. He can point Poland on the map, he knows who Hitler was. But me and my parents do not read political news to him at bedtime, so I was a little confused that he asked such question.
“Why war, sweetie?” (I’m playing the older sister role). “Less than 100 years have passed since the end of World War II. Everybody knows how cruel it was, nobody wants it to recur. And there’re different treaties signed by different states in order to help each other in danger. Don’t worry, we’re safe. Want to jump on the trampoline again?”
We kept playing and did not go back to the topic. Ukrainian children keep playing too. I watch them while travelling the train and I wonder if they asked their parents the same question my brother did. For sure, they lost the sense of security more than a month ago. Their everyday life, life of their families and every citizen has been marked by the war which should not have happened.
Banina Foundation has been delivering Polish lessons for the refugees in Lublin. Over 1,000 people have registered so far, 500 have already had classes. We organise extra activities for children from the Ukrainian orphanage evacuated to Kawęczynek, we involve the children in art workshops. We are working on opening the Information Centre in Zwierzyniec. We would also like to help the refugees based in Zamość in looking for the job. Every summer we organise a drama camp for teenagers. Right now, we are trying to fit it to the needs of the Ukrainian youth.
If you think that what we do is important and necessary, be a good soul and toss a coin on the whole. That will be enough for Ukrainian students to get a textbook and a pen and to start learning Polish. Maybe one day I will meet one of them at the bus stop, and when I ask if the bus had already left, he or she will know how to say that, unfortunately, it had, but having a walk seems like a good idea in this weather. It will not be a wasted coin.
/Natalia Dziedzic (Deputy Chairperson of the Board) with the Banina Foundation staff
in collaboration with
Students’ Research Circle of Language Teaching at John Paul II Catholic University of Lublin
Co Ludzie Powiedzą language school
Lubelska School of Foreign Languages
Best language centre
English below:
A few months ago, my six-year-old brother asked me when the war would start. His day consists of going to the kindergarten, building blanket bases, colouring Pokémons and having occasional pillow fights to delay the toothbrush time. He can point Poland on the map, he knows who Hitler was. But me and my parents do not read political news to him at bedtime, so I was a little confused that he asked such question.
“Why war, sweetie?” (I’m playing the older sister role). “Less than 100 years have passed since the end of World War II. Everybody knows how cruel it was, nobody wants it to recur. And there’re different treaties signed by different states in order to help each other in danger. Don’t worry, we’re safe. Want to jump on the trampoline again?”
We kept playing and did not go back to the topic. Ukrainian children keep playing too. I watch them while travelling the train and I wonder if they asked their parents the same question my brother did. For sure, they lost the sense of security more than a month ago. Their everyday life, life of their families and every citizen has been marked by the war which should not have happened.
Banina Foundation has been delivering Polish lessons for the refugees in Lublin. Over 1,000 people have registered so far, 500 have already had classes. We organise extra activities for children from the Ukrainian orphanage evacuated to Kawęczynek, we involve the children in art workshops. We are working on opening the Information Centre in Zwierzyniec. We would also like to help the refugees based in Zamość in looking for the job. Every summer we organise a drama camp for teenagers. Right now, we are trying to fit it to the needs of the Ukrainian youth.
If you think that what we do is important and necessary, be a good soul and toss a coin on the whole. That will be enough for Ukrainian students to get a textbook and a pen and to start learning Polish. Maybe one day I will meet one of them at the bus stop, and when I ask if the bus had already left, he or she will know how to say that, unfortunately, it had, but having a walk seems like a good idea in this weather. It will not be a wasted coin.
/Natalia Dziedzic (Deputy Chairperson of the Board) with the Banina Foundation staff
in collaboration with
Students’ Research Circle of Language Teaching at John Paul II Catholic University of Lublin
Co Ludzie Powiedzą language school
Best language centre
