Jakiś czas temu zdecydowałam się żyć pięknie! Nie narzekać. Doceniać to co mam. Akceptować zmiany. 

Ufać temu co przychodzi. 

Żyć jakby wszystko było cudem! 

Jestem mamą wychowującą dwójkę cudownych dzieci 17 letnią Natalkę i 13 letniego Kubę. Przychodzimy przez życie jak wiele innych osób. To podnosimy się, to upadamy. Za każdym razem odrabiając swoje lekcje. Kiedy spoglądam za siebie jestem dumna z pracy jaką wykonaliśmy! Dziś życie postawiło nas w kolejnej trudnej sytuacji.  

Mój syn, Kuba przechodzi proces leczenia złośliwego guza mózgu. Z pomocą wielu cudownych ludzi trzymamy się! Kuba ma ogromną motywację do życia. Jest nią sport. Od ponad 5 lat trenuje piłkę nożną. Od zawsze jako bramkarz. Jest w tym naprawdę dobry! Kiedy broni, grawitacja wydaje się nie istnieć! 

Jednak mój ciągły pobyt z Kubą w szpitalu nie pozwala mi pracować, co spędza nam sen z powiek.

Jesteśmy dopiero na początku tej drogi. Rozpoczęła się ona 1 stycznia 2022 roku diagnozą guza i natychmiastową operacją. Jesteśmy też po pierwszym cyklu chemioterapii. Jej skutki są zatrważające. Organizm potrzebuje totalnej regeneracji, a tej nikt nie refunduje. Uzupełnienie brakujących składników, witamin, natlenianie organizmu, wpływanie na metabolizm, dieta ketogeniczna... to nie lada wydatki.