Opis zrzutki
25 października 2026 roku, w wieku zaledwie 45 lat, odszedł Grzegorz Stunża.
Pedagog, naukowiec, nauczyciel akademicki, badacz edukacji, mediów i kultury cyfrowej. Autor publikacji naukowych, człowiek pełen pomysłów, zainteresowań i pasji, który znaczną część swojego życia poświęcił poszukiwaniu wiedzy i dzieleniu się nią z innymi.
Dla wielu osób był przyjacielem, współpracownikiem, nauczycielem i inspiracją. Dla Cecylii, Olgierda i Jagny był przede wszystkim Tatą.
Jego przedwczesna śmierć pozostawiła ogromną pustkę. Odszedł człowiek, który miał jeszcze tyle planów, pytań, pomysłów i rzeczy do zrobienia. Pozostały po nim wspomnienia, relacje z ludźmi, których spotkał na swojej drodze, ale również ogrom pracy i wiedzy, którą przez lata tworzył i przekazywał innym.
Pamięć, która nie przemija
Chcielibyśmy, aby pamięć o Grzegorzu przetrwała nie tylko w naszych sercach, ale również w tym, co stworzył.
Pozostawił po sobie dorobek naukowy i edukacyjny: artykuły, publikacje, badania, materiały, przemyślenia i idee, które mogą nadal inspirować innych. Wierzymy, że ta praca zasługuje na zachowanie, uporządkowanie i udostępnienie kolejnym pokoleniom. Dlatego myślimy o stworzeniu trwałej inicjatywy poświęconej pamięci Grzegorza i jego spuściźnie naukowej.
Chcielibyśmy zebrać w jednym miejscu jego publikacje, artykuły, badania i materiały edukacyjne, tworząc otwarte archiwum, do którego będą mogli sięgać studenci, pedagodzy, nauczyciele, edukatorzy i badacze — również za kilkanaście czy kilkadziesiąt lat. Marzy nam się, aby wiedza, którą Grzegorz przez lata gromadził i którą tak chętnie dzielił się z innymi, pozostała dostępna, żywa i potrzebna.
Choć nasze drogi jako małżonków się rozeszły, Grzegorz pozostał dla mnie ważnym człowiekiem. Łączyły nas lata wspólnego życia, troje dzieci i historia, której nie sposób przekreślić. Znałam jego pasję do nauki, ciekawość świata i zaangażowanie w sprawy edukacji. Dlatego tak bardzo zależy mi na tym, aby to, co stworzył, nie zostało zapomniane.
Chcemy pozostawić po nim pomnik nie ze spiżu, lecz z wiedzy, pamięci i dobra, które będzie mogło trwać jeszcze przez wiele lat.
Przede wszystkim jednak, myśląc o przyszłości, myślimy o trojgu jego dzieci. O Cecylii, Olgierdzie i Jagnie, dla których Grzegorz na zawsze pozostanie Tatą. O ich dorastaniu, marzeniach, możliwościach i wszystkich ważnych chwilach, których nie będzie już mógł z nimi przeżywać.
Z myślą o ich przyszłości
Dzieci Grzegorza straciły Tatę w wieku, w którym powinny mieć przed sobą jeszcze wiele lat wspólnych doświadczeń, rozmów i odkrywania świata. Przed nimi dorastanie, edukacja, pierwsze ważne wybory i wyzwania. Już dziś potrzebują wsparcia w przeżywaniu tej straty, a także specjalistycznej pomocy terapeutycznej i rozwojowej.
Z inicjatywy rodziny, przyjaciół i bliskich Grzegorzowi osób powstał pomysł zbiórki na rzecz jego trojga dzieci.
Przyjmuję tę inicjatywę z ogromną wdzięcznością, choć proszenie o pomoc nigdy nie przychodziło mi łatwo. Jako mama Cecylii, Olgierda i Jagny wiem jednak, że moim najważniejszym zadaniem jest dziś zapewnienie im bezpieczeństwa i możliwości dalszego rozwoju.
Nie chcemy, aby ta zbiórka była jedynie doraźną pomocą. Chcemy przekuć okazaną nam życzliwość w coś trwałego — w szanse, możliwości i poczucie bezpieczeństwa, które pozostaną z dziećmi na lata.
Zebrane środki chcemy przeznaczyć na długofalowe potrzeby Cecylii, Olgierda i Jagny: pomoc psychologiczną, terapie, edukację, rozwijanie zainteresowań i tworzenie możliwości, z których będą mogli korzystać również w przyszłości. Chcemy, aby każdy przekazany dar miał trwałą wartość — nie tylko pomagał dziś, ale również otwierał przed dziećmi kolejne drzwi w ich dorosłym życiu.
Nasze plany związane z zachowaniem naukowego dorobku Grzegorza są odrębnym przedsięwzięciem. Wszystkie środki z tej zbiórki zostaną przeznaczone na potrzeby jego dzieci.
Obie te inicjatywy łączy jednak jedna myśl: chcemy zatroszczyć się o przyszłość tego, co Grzegorz pozostawił po sobie.
O przyszłość jego dzieci, które mają przed sobą całe życie. I o przyszłość jego dorobku, który może nadal inspirować, uczyć i służyć kolejnym pokoleniom. Chcielibyśmy, aby pewnego dnia Cecylia, Olgierd i Jagna mogli nie tylko sięgać po teksty swojego Taty, ale również wiedzieć, że ludzie, którzy go znali, wspólnie pomogli zadbać o ich przyszłość i zachować pamięć o nim.
Nie możemy zmienić tego, co się wydarzyło, ani przywrócić Grzegorzowi życia. Możemy jednak zdecydować, co zrobimy z dobrem, które po sobie pozostawił, i z życzliwością, którą tak wiele osób okazuje nam dzisiaj.
Niech pamięć o Grzegorzu będzie czymś więcej niż wspomnieniem. Niech stanie się troską o przyszłość jego dzieci i wiedzą, która nadal będzie służyć innym.
Za każdy gest wsparcia, każdą wpłatę, dobre słowo i pamięć o Grzegorzu — z całego serca dziękujemy.
Cecylia, Olgierd i Jagna, Ania i Rodzice
Justyna
Dużo sił!
Trzymajcie się