Cześć!

Nazywam się Kateryna Kozyr, jestem reżyserką i scenarzystką filmu „Zupa Dyniowa”. To mój film dyplomowy, ale przede wszystkim najważniejszy projekt, jaki do tej pory stworzyłam.

To ciepła, pełna humoru i wzruszeń historia o Wiktorii, która w najtrudniejszym momencie swojego życia trafia na wieś do ukochanego dziadka. Tam zostaje wciągnięta w pozornie absurdalną misję zdobycia serca pewnej ekscentrycznej ogrodniczki, miłośniczki dyń. Właśnie dzięki tej niezwykłej przygodzie zaczyna odzyskiwać wiarę w siebie, ludzi i miłość.

„Zupa Dyniowa” opowiada o samotności, bliskości i o tym, że nigdy nie jest za późno, by zawalczyć o szczęście. 

Dziś zwracam się do Was z prośbą o pomoc. Każda wpłata przybliża nas do realizacji filmu, który powstaje z ogromnej pasji i zaangażowania wspaniałej ekipy. Jeśli ten pomysł jest Tobie bliski, będę ogromnie wdzięczna za wsparcie i udostępnienie zbiórki dalej.

Poznajmy się bliżej tutaj:

https://www.instagram.com/katrynphoto

Dziękuję, że jesteście częścią tej historii. ❤️ 

„Zupa Dyniowa” powstała z potrzeby opowiedzenia historii o nadziei. W świecie pełnym pośpiechu, niepewności i samotności chciałabym stworzyć film, który przypomina o prostych rzeczach - bliskości, czułości i odwadze, by dać sobie jeszcze jedną szansę.

Sercem tej historii jest dla mnie absurdalny, romantyczny pomysł Marka i lecznicze właściwości tego wydarzenia na Wiktorię. 

Marek jest przeciwieństwem Wiktorii. Mimo wieku i życiowych doświadczeń nie przestał wierzyć, że coś pięknego może go jeszcze spotkać. Jego upór, romantyzm i wiara w miłość stają się dla wnuczki lekcją, której sama nie wiedziała, że potrzebuje.

W warstwie wizualnej chcę operować prostymi środkami: naturalnym światłem, długimi ujęciami i ciszą. Interesują mnie emocje ukryte pomiędzy słowami, spojrzenia i drobne gesty. Wieś nie będzie tutaj bajkową pocztówką, lecz przestrzenią oddechu i kontrastem dla miejskiego chaosu, z którego ucieka Wiktoria.

Szczególnym symbolem filmu jest dynia. Nie jako żart, lecz symbol czegoś niedoskonałego, ale wystarczającego. Czegoś, co rośnie powoli i wymaga cierpliwości - tak jak relacje, miłość i proces odnajdywania siebie.

„Zupa Dyniowa” opowiada o samotności, przemijaniu i potrzebie bliskości, ale przede wszystkim o nadziei. Nie interesuje mnie spektakularna przemiana bohaterki. Chcę opowiedzieć o momencie, kiedy człowiek przestaje czuć się jak drugorzędna postać swojego życia.

To mój film dyplomowy, ale również bardzo osobista historia. Wierzę, że w czasach, gdy tak często słyszymy o kryzysach, wojnach i ludzkim cierpieniu, potrzebujemy opowieści, które przypominają nam, że życie wciąż potrafi zaskoczyć czymś dobrym i że nasze życie, tak naprawdę rozgrywa się w małych szczegółach a nie wielkich wydarzeniach.

Chciałabym, aby po seansie widz wyszedł z kina z poczuciem ciepła i myślą, że być może jutro również warto spróbować jeszcze raz. ❤️

Aby wesprzeć zrzutkę możecie zakupić różne benefity, listę których znajdziecie poniżej w zakładce Oferty/licytacje ❤️.

Przy wpłatach od 20 zł wzwyż Twoje imię i nazwisko znajdzie się w napisach końcowych filmu.