Nazywam się Mateusz, mam 31 lat i leczę się psychiatrycznie od dziecka (w wieku 10 lat mój ojciec zginął w wypadku przy pracy co doprowadziło mnie do próby samobójczej w wieku 11 lat oraz rozwinięcia się u mnie zaburzeń lękowo-depresyjnych). Aktualnie mam zdiagnozowane schizoidalne zaburzenie osobowości i chodziłem do lekarzy z powodu anhedonii oraz lekkich zaburzeń lękowych. Na dzień dzisiejszy stosuje leki wenlafaksyna oraz mirtazapina, które mi pomagają lecz przez wiele lat z nieznanego mi powodu stosowano u mnie notorycznie leki przeciwpsychotyczne, które ze sprawnego, próbującego się zmienić człowieka doprowadziły mnie do stanu psychicznego i fizycznego wraka. Chcę opisać dokładnie, przez co przeszedłem — prostym językiem, bez medycznego żargonu — żebyś wiedział/a, o co dokładnie walczę.

Pod koniec listopada 2024 roku trafiłem do szpitala psychiatrycznego z powodu akatyzji — działania ubocznego leków przeciwpsychotycznych, w którym ciało domaga się nieustannego ruchu, a napięcie psychiczne staje się nie do zniesienia. To jeden z najbardziej dotkliwych stanów, jakie może wywołać leczenie psychiatryczne.

Zamiast zmniejszyć dawkę leku, który ten stan wywoływał, zastosowano wobec mnie tzw. polipragmazję — podawanie kilku różnych, silnych leków przeciwpsychotycznych naraz, w krótkim czasie, z gwałtownie rosnącymi dawkami. Mimo że wielokrotnie i wyraźnie zgłaszałem personelowi, że nie jestem w stanie tego znieść, leczenie było kontynuowane i nasilane. Doprowadziło mnie to do próby samobójczej na oddziale szpitalnym. W stanie akatyzji pierwszym wyborem w leczeniu jest odstawienie leku przeciwpsychotycznego i podania leków wyciszających o co wielokrotnie prosiłem, gdyż akatyzję przechodziłem już pół roku wcześniej podczas stosowania innego leku neuroleptycznego.

Kilka dni przed wypisem pojawił się u mnie bardzo silny ból głowy, jakiego nigdy wcześniej nie miałem — potwierdzają to prawidłowe wyniki wcześniejszych badań (rezonans głowy oraz qeeg). W mojej ocenie ból ten jest bezpośrednim następstwem tak gwałtownych, drastycznych zmian leków w krótkim czasie, staram się w tym momencie o opinię w tym zakresie neurologa oraz o staranie się o niepełnosprawność w stopniu umiarkowanym.

Kilka dni po wypisie ból był już tak potworny, że trafiłem do kolejnego szpitala — w Chojnicach. To tam przeżyłem, jak to sam nazywam, piekło. Ból był na tyle nie do zniesienia, że zacząłem myśleć o odebraniu sobie życia — nie z powodu choroby psychicznej, ale z powodu fizycznego bólu, którego nie mogłem już wytrzymać. Z tego powodu umieszczono mnie w sali obserwacyjnej pod wzmożoną obserwacją.

Od tamtego dnia minęło już prawie dwa lata. Ból głowy nie ustąpił. Leczę się z tego powodu nieprzerwanie — byłem hospitalizowany, jestem pod stałą opieką psychiatry, chodzę też regularnie do neurologa, próbując znaleźć cokolwiek, co przyniesie realną ulgę. Z powodu tego bólu straciłem możliwość pracy w moim wyuczonym zawodzie — spawacza.

Na oddziale w Świeciu przeżyłem piekło. Byłem wyzywany, umiejszano mojej godności a przy zgłoszeniu próby sambójczej powiedziano mi żebym "to zrobił to będzie spokój". Życie uratował mi dopiero wezwany inny lekarz dyżurujący, który na moją prośbę podał mi domięśniowo akineton stosowany w celu złagodzenia akatyzji. Po tym pobycie zdiagnozowano u mnie ptsd (boje się że znowu tam trafię, mam silne lęki, boje się zadzwonić po karetkę, nieustannie towarzyszy mi ból głowy).

Chcę iść z tą sprawą do sądu niestety adwokat oraz opinia biegłego sądowego, którą może się posłużyć mój adwokat to wydatek około 20000zł. Proszę o pomoc i dziękuję za każdą wpłaconą złotówkę.