OD TRAGEDII W DZIECIŃSTWIE DO WALKI O BEZPIECZNĄ PRZYSZŁOŚĆ

31 marca 2026 roku Tomasz usłyszał wyrok, o który walczył przez ponad 30 lat.

Sąd Okręgowy we Wrocławiu uznał go za osobę całkowicie niezdolną do pracy i przyznał mu rentę socjalną na stałe.

Po raz pierwszy od wielu lat uwierzył, że będzie mógł spokojniej żyć, kontynuować leczenie i nie martwić się każdego miesiąca, czy wystarczy pieniędzy na podstawowe potrzeby życiowe.

Nie przypuszczał jednak, że będzie to dopiero początek kolejnej walki...

Zakład Ubezpieczeń Społecznych złożył apelację.

Do czasu prawomocnego zakończenia postępowania Tomasz nie otrzymuje przyznanej przez sąd renty i utrzymuje się jedynie z bardzo niskiego zasiłku z MOPS. Świadczenie to nie pozwala pokryć nawet podstawowych kosztów życia, takich jak mieszkanie, żywność, leki czy rehabilitacja. Dlatego każdy miesiąc staje się walką nie tylko o zdrowie, ale również o zwykłe przetrwanie.

Postępowanie przed Sądem Apelacyjnym może potrwać jeszcze wiele miesięcy, a ewentualne dalsze kroki prawne mogą przedłużyć walkę Tomasza o kolejne lata.

A życie nie czeka na wyrok...

TRAGEDIA, KTÓRA ZMIENIŁA JEGO ŻYCIE

Tomasz urodził się jako zdrowe dziecko.

Gdy miał zaledwie 13 miesięcy, doszło do tragicznego wypadku. Rozległe oparzenia III stopnia objęły dużą część jego ciała i zapoczątkowały wieloletnią walkę o zdrowie.

Rozpoczęła się dramatyczna walka o życie. Ciężka choroba oparzeniowa, liczne operacje, zabiegi usuwania martwych tkanek oraz wielokrotne przeszczepy skóry zastąpiły beztroskie dzieciństwo. Wiele przeszczepów nie przyjmowało się, dochodziło do martwicy i konieczności wykonywania kolejnych zabiegów. Zamiast zabawy i poczucia bezpieczeństwa były szpitalne sale, ból, opatrunki i długie okresy leczenia.

Leczenie uratowało mu życie, ale pozostawiło trwałe blizny, przykurcze i uszkodzenia tkanek, z którymi zmaga się do dziś.

W następstwie leczenia Tomasz doznał również trwałego, bardzo głębokiego obustronnego niedosłuchu.

SKUTKI, Z KTÓRYMI ŻYJE DO DZIŚ

Rozległe, twarde i głębokie blizny zaciągają okoliczne tkanki i miejscami sięgają warstw mięśniowo-powięziowych. Powstałe przykurcze ograniczają ruchomość, powodują napięcie tkanek i utrudniają codzienne funkcjonowanie.

Każdego dnia Tomasz zmaga się z przewlekłym bólem neuropatycznym, allodynią i przeczulicą. Nawet lekki dotyk lub kontakt ubrania z blizną może wywoływać ból. Towarzyszą temu zaburzenia czucia oraz ciężkie zaburzenia termoregulacji.

Chłód, wiatr, przeciągi, wilgoć oraz klimatyzacja mogą całkowicie wyłączyć go z normalnego funkcjonowania, powodując gwałtowny spadek temperatury ciała, epizody hipotermii, silny ból neuropatyczny, dreszcze oraz wielogodzinną walkę o ponowne ogrzanie organizmu.

W jego przypadku względnie bezpieczne funkcjonowanie wymaga temperatury otoczenia wynoszącej co najmniej 25°C.

Obecnie nie istnieje leczenie, które mogłoby przywrócić zniszczone struktury skóry i utracone funkcje termoregulacyjne.

Tomasz będzie wymagał leczenia objawowego, systematycznej rehabilitacji, codziennej pielęgnacji rozległych blizn, okresowej diagnostyki oraz specjalistycznej opieki do końca życia. Następstwa urazu są trwałe i nieodwracalne.

Brak możliwości odbudowania zniszczonych struktur skóry nie oznacza, że dalsze leczenie nie jest potrzebne. Przeciwnie - regularna rehabilitacja, terapia tkanek bliznowatych i odpowiednia pielęgnacja są konieczne, aby ograniczać ból, napięcie i sztywność, utrzymywać możliwie największy zakres ruchu oraz zapobiegać pogłębianiu się przykurczów.

Rozległe blizny muszą być systematycznie natłuszczane i chronione przed otarciami, uciskiem, podrażnieniami oraz działaniem niekorzystnych temperatur. Bez odpowiedniej opieki może dochodzić do nasilenia bólu, ograniczenia ruchomości i dalszego pogorszenia codziennego funkcjonowania.

Celem leczenia nie jest cofnięcie tego, czego nie da się już odwrócić. Jest nim ochrona przed dalszym pogarszaniem się stanu blizn, utratą sprawności oraz nasilaniem bólu i ograniczeń.

PRÓBOWAŁ ŻYĆ SAMODZIELNIE

Pomimo trwałych ograniczeń Tomasz ukończył szkołę, próbował pracować i chciał utrzymywać się samodzielnie. Nie brakowało mu determinacji, jednak organizm wyznaczył granice, których nie można pokonać samą siłą woli.

Od 1995 roku zabiega o uznanie rzeczywistych następstw swojej niepełnosprawności.

Przez znaczną część dorosłego życia Tomasz utrzymywał się z bardzo niskich świadczeń, które nie wystarczały na mieszkanie, leczenie, rehabilitację i podstawowe potrzeby. Każdy miesiąc oznaczał trudne wybory:

Czy kupić leki?

Czy zapłacić rachunki?

Czy zrezygnować z kolejnej rehabilitacji?

DLACZEGO POTRZEBUJE POMOCY WŁAŚNIE TERAZ?

Obecnie w sprawach Tomasza toczą się trzy postępowania sądowe: dwa przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o sygnaturze akt III AUa 733/26 przed Sądem Apelacyjnym oraz VIII U 1824/25 przed Sądem Okręgowym, a także postępowanie o sygnaturze akt IV U 1358/25 przed Sądem Rejonowym, dotyczące ustalenia stopnia niepełnosprawności odpowiadającego jego rzeczywistemu stanowi zdrowia.

Postępowania te wymagają przedstawiania kolejnych dowodów medycznych, wykonywania specjalistycznych badań, uzyskiwania opinii lekarzy różnych specjalności, korzystania z często prywatnych konsultacji oraz kompletowania obszernej dokumentacji.

Jest to długotrwały i kosztowny proces, który toczy się równolegle z codziennym leczeniem oraz zmaganiem się z trwałymi następstwami ciężkiego oparzenia.

BEZPIECZNE MIESZKANIE JEST WARUNKIEM OCHRONY ZDROWIA I ŻYCIA

W przypadku Tomasza bezpieczne i odpowiednio ogrzane mieszkanie nie jest jedynie podstawową potrzebą bytową, lecz warunkiem ochrony jego zdrowia.

W zaświadczeniu lekarskim z 26 lutego 2025 roku wskazano, że jego organizm nie jest w stanie w naturalny sposób utrzymywać ciepła ani prawidłowo dostosowywać się do zmian temperatury. Lekarz potwierdził konieczność stałego przebywania w stabilnych warunkach termicznych oraz ochrony przed chłodem, nawiewem, klimatyzacją i wilgocią.

Zgodnie z treścią zaświadczenia przeniesienie Tomasza do lokalu, w którym temperatura byłaby niższa niż 25°C lub który nie zapewniałby stabilnego ogrzewania i odpowiedniej ochrony przed zimnem, mogłoby doprowadzić do gwałtownego wychłodzenia organizmu, epizodów hipotermii oraz poważnie zagrozić jego zdrowiu i życiu.

Lekarz zalecił zapewnienie Tomaszowi mieszkania dostosowanego do jego stanu zdrowia, umożliwiającego utrzymywanie stałej temperatury oraz ochronę przed zimnem, przeciągami i wilgocią.

Dlatego ochrona przed bezdomnością, utratą bezpiecznego mieszkania lub przeniesieniem do lokalu niespełniającego niezbędnych warunków termicznych nie jest w jego przypadku wyłącznie kwestią socjalną.

Jest medyczną koniecznością i niezbędnym elementem ochrony jego zdrowia i życia.

NA CO ZOSTANĄ PRZEZNACZONE ŚRODKI?

Najważniejszym celem zbiórki jest zapewnienie Tomaszowi bezpiecznych warunków życia, umożliwienie mu kontynuowania leczenia oraz finansowanie systematycznej rehabilitacji i pielęgnacji blizn, które będą potrzebne przez całe życie.

Postępowania sądowe pogłębiają obecną niepewność finansową, jednak potrzeba leczenia, ochrony przed wychłodzeniem i przeciwdziałania pogarszaniu się stanu blizn nie zakończy się wraz z wydaniem prawomocnego orzeczenia.

Zebrane środki będą przeznaczane przede wszystkim na utrzymanie bezpiecznego i odpowiednio ogrzanego mieszkania, w tym opłaty za czynsz, ogrzewanie, energię elektryczną, wodę oraz inne niezbędne koszty związane z codziennym funkcjonowaniem. W przypadku Tomasza stabilne warunki mieszkaniowe i możliwość utrzymywania temperatury wynoszącej co najmniej 25°C nie są kwestią komfortu, lecz warunkiem ochrony zdrowia i życia.

Pomoc pozwoli również finansować żywność, środki czystości, leki oraz specjalistyczne preparaty potrzebne do codziennej pielęgnacji rozległych blizn. Środki będą przeznaczane także na regularną rehabilitację, terapię manualną i mobilizację tkanek bliznowatych, leczenie bólu, konsultacje specjalistyczne, dojazdy do placówek medycznych oraz okresową diagnostykę.

Nie są to potrzeby jednorazowe. Systematyczna pielęgnacja i rehabilitacja są konieczne przez całe życie, aby ograniczać ból i sztywność, zapobiegać pogłębianiu się przykurczów oraz chronić Tomasza przed dalszą utratą sprawności.

Część środków zostanie przeznaczona na specjalistyczne badania, prywatne konsultacje i opinie medyczne potrzebne w prowadzonych postępowaniach sądowych. Dokumentacja ta jest niezbędna, aby przed sądem rzetelnie wykazać rzeczywisty wpływ trwałych następstw ciężkiego oparzenia na zdrowie, samodzielność i codzienne życie Tomasza.

Tomasz potrzebuje także indywidualnie dobranej odzieży chroniącej przed wychłodzeniem, w tym bielizny termicznej, polarów i ciepłych kurtek. Ze względu na allodynię i przeczulicę rozległych blizn nie może nosić przypadkowych ubrań - nawet delikatny ucisk, tarcie lub szorstki materiał mogą powodować ból, pieczenie i podrażnienia. Odpowiednia odzież nie jest dla niego zwykłym elementem garderoby, lecz niezbędnym środkiem ochrony zdrowia.

Wsparcie pomoże również pokrywać nagłe i trudne do przewidzenia wydatki związane z leczeniem, diagnostyką, zakupem leków, ogrzewaniem oraz utrzymaniem warunków niezbędnych do bezpiecznego funkcjonowania.

Każda przekazana złotówka pomaga Tomaszowi chronić zdrowie, zachować bezpieczne mieszkanie, kontynuować leczenie i dochodzić należnych mu praw.

NIE PROSI O WSPÓŁCZUCIE. PROSI O SZANSĘ

Ta zbiórka powstała, aby zapewnić Tomaszowi podstawowe bezpieczeństwo na czas trwających postępowań, umożliwić mu kontynuowanie leczenia oraz dalsze dochodzenie należnych mu praw. Dzięki wsparciu darczyńców może skoncentrować się na leczeniu i walce o sprawiedliwe rozstrzygnięcie, zamiast każdego dnia martwić się o przetrwanie kolejnego miesiąca.

Wyrok może zakończyć postępowanie sądowe, ale nie zakończy skutków ciężkiego oparzenia. Tomasz będzie mierzył się z nimi przez całe życie. Regularne wsparcie pomoże mu nie tylko przejść przez obecny kryzys, lecz także chronić zdrowie, systematycznie pielęgnować blizny i możliwie długo zachować sprawność.

Nie poddał się mimo rozległych oparzeń i ich trwałych następstw.

Nie poddał się mimo bardzo głębokiego niedosłuchu.

Nie poddał się mimo przewlekłego bólu i ograniczeń, które każdego dnia wpływają na jego życie.

Nie poddał się także w wieloletniej walce o uznanie rzeczywistych skutków swojej niepełnosprawności.

Dziś prosi jedynie o szansę, by bezpiecznie przejść przez ten najtrudniejszy okres, kontynuować leczenie i doprowadzić sprawę do sprawiedliwego rozstrzygnięcia.

Jeżeli możesz, przekaż 100 zł, 50 zł, 20 zł albo inną kwotę dostosowaną do swoich możliwości. Nawet niewielka regularna wpłata może zapewnić Tomaszowi większe bezpieczeństwo w kolejnych miesiącach oczekiwania na prawomocne zakończenie sprawy.

Jeżeli nie możesz pomóc finansowo, udostępnij tę zbiórkę. Być może właśnie dzięki Tobie historia Tomasza dotrze do osoby, która będzie mogła pomóc.

Z wdzięcznością za każde wsparcie,

Tomasz Lenkiewicz